Προϊστορικοί Χρόνοι
Η Λήμνος είναι γνωστή από τα προϊστορικά χρόνια για τον πολιτισμό της. Ο Όμηρος την χαρακτηρίζει ως ‘’την πιο αγαπημένη από όλες τις στεριές και ‘’αμιχθαλόεσσα’’. Κατά καιρούς της έχουν δώσει πολλές προσωνυμίες όπως, Σιντηίς, Υψιπύλια, Αιθάλεια, Πυρόεσσα, Δίπολις, Σταλημένη. Ο Welcker συσχετίζει τη λέξη Λήμνος με το λήιον (σπαρμένο χωράφι). Το όνομά της παρέμεινε αναλλοίωτο στους αιώνες, έχει ρίζα φοινικική και σημαίνει ‘’λευκή’’ καθώς είναι χθαμαλή (χαμηλή) και άδεντρη αφού από μακριά φαντάζει ασπριδερή-λευκή.
Περισσότερα στο άρθρο μας Λήμνος η «φιλτάτη και πολυώνυμος»
Οι πρώτοι άνθρωποι, που βεβαιωμένα έζησαν στη Λήμνο, ήταν της Μέσης Νεολιθικής εποχής κατά την 5η χιλιετηρίδα π.Χ. Το πιο πιθανό είναι ότι ήρθαν από τη Μ. Ασία και φαίνεται ότι κατοίκησαν σε όλο το νησί, αφού έχουν βρεθεί νεολιθικοί οικισμοί σε πολλά σημεία του, όπως στην Αξιά, στην Ηφαιστία, στην Κώμη κ.α.
Αξιόλογο πολιτισμό με διάρκεια και συνέχεια κατάφεραν να αναπτύξουν στην Πολιόχνη, όπου στη διάρκεια 1500 ετών ο οικισμός που ξεκίνησε σαν μικρό νεολιθικό χωριό κατέληξε σε ακμάζουσα πόλη της περιόδου του Χαλκού, η οποία κυριάρχησε τόσο πάνω στο νησί όσο και στον θαλάσσιο περίγυρο του.
Η Πολιόχνη Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Τροία, αλλά η Τροία θα χτιστεί χίλια χρόνια αργότερα, όταν πια η Πολιόχνη θα έχει εξελιχθεί σε έναν αστικό οικισμό με 1.500 κατοίκους με ορθογώνιες πέτρινες κατοικίες, προστατευτικό τείχος, πλατείες, πηγάδια, δρόμους, δημόσια κτίρια και Βουλευτήριο.
Τα ευρήματα της Πολιόχνης αποδεικνύουν ότι στα νησιά του Β.Α. Αιγαίου αναπτύχθηκε ένας προϊστορικός πολιτισμός τελείως αυτόνομος από τους μέχρι τώρα γνωστούς (Κυκλαδικό, Μινωικό, Μυκηναϊκό).
Η Πολιόχνη καταστράφηκε ξαφνικά γύρω στα 1300 π.Χ. πιθανότατα από σεισμό.
Μετά την καταστροφή της Πολιόχνης πρωτεύουσα και επίκεντρο του νησιού έγινε η Μύρινα, που πήρε το όνομά της από τη σύζυγο του Θόαντα και βασίλισσα του νησιού.
